A idea de facer comparanzas entre a práctica arquitectónica e a médica, especialmente no ámbito da ciruxía, non é nova nin á escala do que supón a proxectación urbanística nin nunha máis pequena a un nivel máis propio dos edificios. É evidente que as actuaciós arquitectónicas que se engloban niste concepto "médico" son as de rehabilitación, restauración, reordenación e demáis 're' que cualifican os procesos levados a cabo sempre sobor dunha realidade existente e proxectada previamente.

Os motivos que levan a intervir ou plantexar unha intervención en algo xa existente e normalmente consolidado son diversos pero básicamente pódense dividir en dous grupos: un relacionado co troco de usos (por diversas causas) e o outro cunha planificación ou proxectación non axeitada prá solución dos problemas previos a resolver coa proposta levada a cabo. No primeiro grupo as soluciós son máis doadas e poderíanse asimilar a certas terapias sinxelas ou pouco agresivas (a acupuntura) co obxeto de recuperar un certo equilibrio de forzas (non é a primeira vez que falamos disto) e unha redistribución dos novos usos de forma que se adapten millor ós espazos existentes. Un paso máis suporía o uso da "microciruxía" (de tamaño en relación co da zona na que se intervén) que daría resposta a desaxustes por trocos ou evolución dos usos pero que entraría tamén no ámbito do segundo grupo, o da deficiencia ou erros na concepción da proposta materializada. E xa no límite, habería que falar da "ciruxía xeral" e "trasplantes", e as veces a "extirpación" do elemento arquitectónico por ausencia total doutras soluciós.

Catástrofe tras catástrofe, a realidade galega tanto no que se refire ó ámbito material coma ó inmaterial vaise difuminando dun xeito implacable non se sabe ben se cara á tan repetida 'globalización' ou cara a unha destrución e desaparición que só será recuperable mediante o uso de técnicas arqueolóxicas e o apoio de moita imaxinación.

E unha parte moi importante da desfeita está conformada polo ámbito arquitectónico en xeral. Un ámbito que cada vez está máis dividido (arquitectura, urbanismo, construción, etc.) e menos coordenado, o cal non beneficia precisamente á coherencia da definición do contorno no que timos que desenvolve-las nosas actividades, resultando do proceso unha serie de tensiós que non enriquecen as nosas vidas senón que as agreden creando problemas de diversos tipos e que acaban reflectíndose nunha serie de efectos secundarios que merman a nosa capacidade de benestar.

Pode semellar unha esaxeración pero está moi claro que cada vez máis xente procura evadirse da súa realidade e da súa vivenda habitual mediante a "fuxida" cara a unha segunda residencia ou outro contorno do que vive a cotío, e non é posible que sexa só unha cuestión de moda. E todo coincide, nembargantes, coa afirmación da xente dunha crecente estima polo entorno difuso de grandes centros comerciais, vías de comunicación interminables, mal emprazadas no territorio e únicamente definidas por intereses económicos (case xuros, máis que intereses), e vivendas micronizadas, ou no outro extremo, excesivamente compactas e concentradas (na denominación conxunta de "progreso"), e case sempre cunha mínima relación co emprazamento e ausencia total da idea de integración nun conxunto máis amplo.

Desta vez coa publicación de 5 novas fotografías enviadas por Xavier, dende http://www.concellodesandias.com, pechamos a segunda galería de Arquitectura popular cun total de 45 imaxes que nos amosan un recorrido xeral por variados puntos da nosa paisaxe arquitectónica.

 

Sen dúbida é un bo sitio pra gozar dunha Arquitectura cada día máis en perigo de extinción e dunha calidade en xeral que precisa de profunda análise e reflexión. 

 

Lembrade pois que se queredes participar na loita contra o lume podedes chamar ó teléfono