Dentro do contexto actual de trocos no ámbito de xestión e goberno da Galiza semella que se van producir modificaciós importantes na configuración das Consellerías de cara a (suponse) conseguir unha meirande efectividade no traballo efectuado e proposto.

Semella nembargantes que a cousa no ámbito da planificación e/ou ordeación territorial non vai variar moito en concepto, ainda que por suposto haberá que agardar acontecementos pra facer unha valoración contrastada. Polo momento divídense as responsabilidades de Vivenda e as de Ordeación do Territorio en dúas Consellerías distintas, o cal pode resultar en principio paradóxico ainda que tamén cabe recoñecer que se a coordinación é boa quizáis remate resultando unha acción positiva, por canto as decisiós non serán unilaterais.

Máis dudosa resulta a decisión (sempre falando das hipóteses que se veñen dando na prensa istes días) de asigna-las responsabilidades de dirección dos departamentos direitamente relacionados coa Arquitectura na nosa Terra a xentes ben preparadas administrativa e políticamente pero completamente carentes de recursos técnicos que pra mín son imprescindibles cara a facer unha boa política de ordeación do territorio e rematar coa desfeita urbanística e arquitectónica na que se está a transformar o País.

De feito, e por poñer un exemplo o propio Faro de Vigo di: "Manuel Pachi Vázquez, ex alcalde do Carballiño e número un por Ourense, aparece como un dos nomes sobor do que planean menos dúbidas. Tanto il coma Méndez Romeu ofrecen perfís que lles permitirían poñerse ó fronte das carteiras de Presidencia ou de Urbanismo e Ordeación do Territorio, nas que deben prima-los recursos políticos por riba da capacidade técnica. No caso de Pachi Vázquez -licenciado en Medicina- tiría unha terceira opción: a de Sanidade". Vamos, que pra Urbanismo serve calquera, mentres que noutras Consellerías (Sanidade, por poñer un exemplo) sí precisan recursos técnicos...

Está claro que a visión xeral é totalmente errónea. Se queremos un País con futuro os traballos deben ser feitos, e ben feitos, por profesionais competentes e non deixar nas maos de profanos cuestiós claves polo simple feito de ser económicamente decisivas, influentes, e o que é peor: posibles fontes de enriquecemento ilícito. De resultas as cousas poden sair mal por duas cuestiós: deixación de funciós, e descoñecemento da realidade, e non está a situación pra aumenta-las "prácticas de risco".