Cando botamos a vista (especialmente dende un senso fotográfico) cara ó pasado da Arquitectura non podemos deixar de pensar que algo anda mal no camiño de evolución (ou involución?) que estamos a seguir. Quizabes sexa a tendencia a obviar a vertente humana da Arquitectura, a súa colectividade fronte a un egocentrismo de creación da Arte mal entendida, ou pode que sexa a propia subxetividade dos que poñemo-la crítica nise camiño escollido. Alguén o sabe?.

O caso é que tampouco hai que esforzarse moito en encher un espazo en branco de verbas tentando describi-las cousas cando se poden amosar imaxes que explicitan perfectamente ise proceso no exemplo dunha das cidades paradigmáticas dos trocos da Galiza nos últimos tempos como é Vigo:

 

 

 

 

 

 

 

Enriba de cada parexa de imaxes timos a imaxe antiga e embaixo a máis recente. Está claro e penso que non fai falla comentar que a situación non millorou... Hai que recoñecer que son exemplos concretos pero non únicos, e difícil será atopar casos inversos, onde a Arquitectura, o entorno, a ordeación millorasen na actualidade con respeto ás preexistencias. Se alguén atopa os casos queda convidado/a a expoñelos.